Wersja hiszpanska: ASOCIACION DE AIKDO DEL PERU Wersja francuska: Richard Mattei Wersja rosyjska: Nastja Zavarzina
Witaj, gościu [licznik odwiedzin] !
Chcecie wiedzieć, co to jest aikido?
Harry Wam opowie: aikido to japońska sztuka walki. Bez zawodów. Bez zabijania. Ale można się obronić.
Reto uważa, że jest to obrona bez robienia krzywdy napastnikowi, bo (jak tłumaczy Lukas) nie uderza się go. Po prostu: jest to wyłącznie obrona własna (Marcel).
Yunus dodaje jeszcze, ze nie łamie się napastnikowi ręki, tylko kładzie się go na ziemi.

I to ma być skuteczne?!

Tak! Bo aikido jest inne niż wszystkie pozostałe sztuki walki. Nie trzeba wcale być silnym, dużym i szybkim. To i tak nic nie daje, gdy sie natknie na kogoś, kto jest jeszcze silniejszy, większy i szybszy. Ale można postąpic zgodnie z prawami natury i nie podejmować walki, a zamiast tego skorzystać z energii ataku dla własnej obrony.
 

Harry żartuje: Udało mi się już obronić przed trzecioklasistami. Jego przyjaciel Danilo wyjaśnia:  ponieważ często ćwiczymy aikido, dajemy radę się obronić.
 

Yunus twierdzi: mogę skorzystać z technik obronnych, gdy mnie ktoś atakuje. Ale: nie wystarczają one przeciwko dorosłym, bo dorośli są dla nas zbyt silni.

Mimo to ćwiczenie z "dużymi" to radocha.

Czy to prawda, ze ćwiczycie także mieczem?
 
Kliknij by dotrzec do kolekcji rysunków Anime Kliknij by dotrzec do kolekcji rysunków Anime Kliknij by dotrzec do kolekcji rysunków Anime Kliknij by dotrzec do kolekcji rysunków Anime

O tak! Süheda i Harry bardzo lubią ćwiczyć mieczem.
Marcel opowiada:  jak ćwiczę mieczem, czuję się prawie jak rycerz. Kiedy mnie ktoś zaatakuje mieczem, a ja przypadkiem będę miał swój miecz przy sobie, to mogę się nim też obronić.
Kliknij by dotrzec do kolekcji rysunków Anime Kliknij by dotrzec do kolekcji rysunków Anime Kliknij by dotrzec do kolekcji rysunków Anime Kliknij by dotrzec do kolekcji rysunków Anime
Ale teraz serio - Yunus wspomina: od kiedy pierwszy raz wziąłem miecz do ręki, nie miałem ochoty na nic innego. Potem zrozumiałem, że musimy uczyć się też technik bez broni, bo przecież nie możemy zawsze chodzić z mieczem. 

A warto wiedzieć, ze także gołymi rękami można obronić się przed mieczem...

A młodszy brat mówi na to: ćwiczycie tak dużo mieczem, by móc lepiej bawić się we "Władcę pierścieni"!

Chcecie jeszcze poczytać o mieczach, jak się nimi walczy i jak ćwiczy w ramach treningu aikido?

To kliknijcie tutaj!

Ale nie wszyscy chętnie ćwiczą mieczem. Arne woli techniki bez broni.
Lukas tłumaczy: wolę ćwiczyć bez miecza, nie lubię też zabaw z mieczem, bo obawiam się, że mógłbym komuś zrobić krzywdę. Ale rozumiem, ze powinniśmy też ćwiczyć mieczem, bo tak robili samuraje.

Jak więc zabezpieczamy się przed wypadkami w czasie treningu?

Po prostu, mamy kilka jasnych zasad, których zawsze przestrzegamy.
Np. nie wygłupiamy się podczas ćwiczeń, co wyjaśnia Marcel: chcemy ćwiczyć na poważnie, bo jak się zabieramy za aikido, to musimy to robić serio. Jak ktoś jest rozbrykany, to niczego się nie nauczy.
Yunus uzupełnia: każdy może sobie poszaleć, ale nie podczas treningu, bo trening wymaga koncentracji. Dlatego nie rozmawiamy w czasie treningu, w tym celu spotykamy sie poza matą. Kliknij jeśli chcesz zobaczyć zdjęcia z jednego z takich spotkań.

Bardzo ważne jest też nasze nastawienie do innych na macie.

Chcecie wiedzieć, jak zachowujemy się wobec innych podczas treningu?

Kliknijcie tutaj!
 
Na tych dwóch zdjęciach możecie zobaczyć, jak ćwiczy sie bokkenem (drewniana imitacja miecza).

Ale kim są ci dwaj mężczyźni? To ojciec, 
 Ueshiba Morihei  i syn, Ueshiba Kisshomaru (Japończycy podają najpierw nazwisko, potem imię).

I tak oto doszlismy do pytania, ktore Arne uważa za bardzo ważne, mianowicie:
Kto wymyślił aikido?

Aikido zostało wymyślone przez Ueshiba Morihei.
 

Ueshiba Morihei urodził się 14.12.1883 w Tanabe. Jego ojciec był poważanym i zamożnym chłopem, a matka pochodziła z rodziny szlacheckiej. On sam poswięcał wiele czasu z jednej strony religii i filozofii, z drugiej sportowi. Interesował się i ćwiczył z zaangażowaniem rozmaite sztuki walki. Jedna z nich było daito-ryu jujutsu, sztuka walki stworzona i uprawiana przez klan Takeda, która miała się później stać podstawą aikido.
Ueshiba służył także w wojsku i trafił na front, przez co poznał prawdziwą wojne. To przeżycie zmieniło go na zawsze. Postanowił zrezygnować z przemocy i poswięcić się próbom stworzenia nowej sztuki walki. Sztuki, która nie byłaby ani brutalna, ani tym bardziej śmiercionośna, a mimo to zachowałaby pełną skuteczność. I tak, wskutek wieloletniej pracy, powstało aikido.
 Gdy O'Sensei (Wielki Nauczyciel) umierał 26.04.1969, był uznanym mistrzem z wieloma uczniami na całym świecie. W tym czasie istniało już też Aikikai, światowa organizacja aikido, z siedzibą Hombu Dojo w Tokio. Organizacja ta była po śmierci Ueshiby prowadzona przez jego syna, Kisshomaru. Po jego śmierci w 1999 roku urząd ten objął z kolei jego syn, Ueshiba Moriteru.
 
Ueshiba Kisshomaru
Ueshiba Moriteru

Dziś istnieją rozmaite style, szkoły i organizacje aikido. Aikido jest znane i praktykowane na całym świecie.
Tak jak sobie tego życzył O'Sensei:
"Chciałbym zbudować most, który połączy różne kraje świata dzięki harmonii i miłości zawartej w aikido"
Odziedziczyliśmy niezwykłą sztukę walki, uprawianą także przez dzieci na całym świecie.

Chcecie obejrzeć zdjęcia młodych aikidoków z różnych krajów świata?

Kliknijcie tutaj!
 
Jak wygląda nasz trening?

Chcecie się dowiedzieć?

To kliknijcie!

Opowiedzieliśmy Wam bardzo dużo o aikido. Być może brzmi to trochę jak czary-mary...
Właśnie dlatego tak niewielu ludzi ćwiczy aikido - w porównaniu z innymi sztukami walki - wielu po prostu nie wierzy w skuteczność aikido. A żeby się przekonać, co jest ono warte, trzeba najpierw się dużo naćwiczyć i napocić. A to nie każdy może wytrzymać!
Czasem jest się po treningu bardzo zmęczonym...
... a mimo to (a może właśnie dlatego?) nie sposób się doczekać następnego treningu!
By móc znowu ćwiczyć. I znów się czegoś nowego nauczyć.

Julia chce nadal ćwiczyć: chciałabym nauczyć się wszystkiego, by móc się obronić przed niebezpieczeństwem. Jak i Arne: ćwiczę sztukę walki by móc się obronić przed napastnikami, a także dlatego, że sprawia to przyjemność.

A Yunus uprawia aikido, bo to bardzo dobra sztuka walki!

Czy ja też mogę przyjść na próbny trening?

Jasne!
Możecie przyjść i sami się przekonać, czy wam to odpowiada. Czy Yunus naprawdę ma rację twierdząc: To jest po prostu super!

Młodzież jest nieco bardziej powściągliwa w swoich ocenach, np. Sven: z początku miałem bardzo umiarkowane oczekiwania i bardzo się zdziwiłem, że jest dużo lepiej niż się spodziewałem. Techniki są bardziej skomplikowane niż mi się wydawało, ale można zawsze poprosić zaawanasowanch i nauczycieli o pomoc.

Także Pascal chce Was zachęcić: powinniście koniecznie spróbować, bo my nie robimy sobie nawzajem krzywdy i uczymy się fantastycznych rzeczy.
Poza tym nie potrzebujemy żadnych sprzętów, poza mieczem i kijem.

Inaczej niż w wielu sztukach walki, jak widać na załączonych obrazkach...

Kij? A do czego jest on potrzebny?

Kliknijcie, jeśli chcecie wiedzieć!
 
Czy to prawda, że także dzieci i młodzież biorą udział w pokazach? Tak, możecie obejrzeć tutaj kilka zdjęć.
Klik!

Chcecie przeczytać jeszcze więcej wypowiedzi młodych aikidoków?

To kliknijcie!
 

Czy można obejrzeć jeszcze więcej technik?

Jasne! Możecie obejrzec krótki film a także serię zdjęć.

Czy Twoi rodzice mają jakieś pytania?
Tu przygotowaliśmy dla nich kilka linków.
 

W tworzeniu tej witryny uczestniczyli:
Arne
Danilo
Gabriel
Harry
Jann
Julia
Lukas
Pascal
Marcel
Reto
Süheda
Sven
Timo
Yunus
Agata & Tadek